We zijn sociale wezens. We hebben anderen nodig om ons gezien, begrepen en verbonden te voelen. Sommige relaties geven ons vleugels, andere vragen zoveel van ons dat we er langzaam in verdwijnen.
En toch blijven we soms jarenlang vasthouden aan een relatie die ons meer energie kost dan ze ons geeft.
Waarom eigenlijk?
De kracht van wat vertrouwd is
Wat vertrouwd is, voelt niet noodzakelijk goed. Het voelt vooral bekend.
Misschien heb je al vroeg geleerd om rekening te houden met de gevoelens van anderen.
Om conflicten te vermijden, de sfeer aan te voelen of degene te zijn die de relatie weer in goede banen leidt.
Dat patroon kan je later bijzonder gevoelig en empatisch maken.
Je begrijpt anderen, ziet nuances en kunt je gemakkelijk verplaatsen in hun belevingswereld.
Maar er is ook een keerzijde. Je kunt zo goed begrijpen waarom iemand zich gedraagt zoals die doet, dat je vergeet stil te staan bij wat dat gedrag met jóú doet.
Begrip wordt dan een reden om te blijven verdragen.
Wanneer empathie ten koste gaat van jezelf
In sommige relaties ontstaat een subtiel onevenwicht. De ene persoon bepaalt in belangrijke mate de toon, de verwachtingen en de grenzen. De andere past zich aan, relativeert, probeert te begrijpen en hoopt dat het deze keer anders zal verlopen.
Een relatie bestaat zelden uitsluitend uit negatieve ervaringen. Vaak is het juist de afwisseling van verbondenheid en teleurstelling die ons doet twijfelen.
- Login om te reageren